Selecteer een pagina
Dansen op glad ijs na de Brexit-stemming

Dansen op glad ijs na de Brexit-stemming

Het was vermakelijke televisie, de Brexit-stemming in het Lagerhuis. Niet alleen de uitslag zelf was historisch. Ook het interview met de Britse minister van Volksgezondheid direct na afloop ervan op BBC Politics kan in de geschiedenisboeken. Vergeleken met Matt Hancock bracht D66 fractievoorzitter Rob Jetten het er in zijn gewraakte introductie-interview bij Jeroen Pauw nog goed vanaf.  

Een ‘against’ zat er aan te komen, echter het enorme aantal parlementsleden dat de Brexit deal van May verwierp, was enorm en onverwacht. Hancock mocht direct na de stemming live op de BBC uitleggen wat de vervolgstappen zijn. Waar Plan A sneuvelde, bleek er geen Plan B te zijn.

De interviewer bepaalt niet langer het gesprek
“Is er een Plan B en zo ja, wat is dat?” was de simpele vraag van BBC journalist Andrew Neil. Een duidelijk antwoord kwam er niet, ondanks herhaalde vragen. Ook op andere vragen werd vooral gedoken en de kijker werd met een kluitje in het riet gestuurd. Neil roept op een gegeven moment zelfs “It’s not an answer to the question I’m asking. Maybe a very good answer to a different question, but not an answer to the question I’m asking you.” Het interview was inmiddels 180 graden gedraaid, waarin de minister ongeacht de vraag zijn eigen antwoorden centraal stelde. De non-verbale communicatie van interviewer sprak inmiddels boekdelen.

Vermakelijke televisie maar tegelijkertijd dodelijk voor de toch al wankele reputatie van de regering May en kenmerkend voor de totale chaos die momenteel heerst aan de andere zijde van de Noordzee. Antwoord geven op elke vraag is dansen op glad ijs. Zeker als het gaat om suggestieve vragen, gesloten vragen of hypothetische vragen. Terugvallen op je kernboodschappen is dan vaak een goede escape. Totaal niet luisteren naar de vraag en jouw kernboodschap als centrale boodschap blijven herhalen, kan echter een averechts effect hebben.

Respect voor de vraag
De arme minister Hancock mocht voor de regering May live op televisie de kastanjes uit het vuur halen. Ik geef het je te doen. Dat gezegd hebbende valt hem veel te verwijten. De vraag naar de volgende stap had hij al lang en breed kunnen zien aankomen. Het is dé vraag die op ieders lippen brandt. Tegelijkertijd is het antwoord erop verschrikkelijk lastig. Een vraag voor de derde of vierde keer ontwijken getuigt van weinig respect voor de vraag, de vragensteller en zijn of haar medium en daarmee het publiek. Hij had er net zo goed niet kunnen staan, is het gevoel dat beklijft. En misschien had hij dat beter ook niet kunnen doen.

Een meer koninklijke weg was geweest om gewoon aan te geven dat hij en zijn regering het ook even niet weten. Dat ze opnieuw gesprekken gaan voeren met vooraanstaande volksvertegenwoordigers en de EU, maar dat de situatie politiek gezien op dit moment zo lastig is en dat hij dezelfde vragen heeft als de journalist.

Ook dat is zeker geen goed antwoord. Maar wel het eerlijke en meer menselijke antwoord – iets wat vaak meer wordt gewaardeerd dan doorlopend om de hete brei draaien. Het is jammer dat deskundigen en politici altijd van zichzelf vinden dat ze overal verstand van moeten hebben. Aangeven dat je iets niet zeker weet of dat iets nog niet duidelijk is, kan heel ontwapenend werken.

Bekijk het interview terug (vanaf 8.55)


TIP: Wil jij sterk staan tijdens lastige interviews? Lees dan eens onze gratis whitepaper: ‘Waarom “geen commentaar” nooit een goed antwoord is’

Sietse Pots

Managing Director

Fraude of perverse prikkels: met framing voor eigen rechter spelen

Fraude of perverse prikkels: met framing voor eigen rechter spelen

Nieuwsuur zendt momenteel een spannende serie uit: de staat van de rechtsstaat.
Deze week was de zittende magistratuur aan de beurt. Rechters vertelden hoe hun wereld er op dit moment uitziet. Druk, druk en nog eens druk. Rechters maken soms wel vijftien tot twintig overuren per week. Met ook nog eens te weinig geld om al dat werk te kunnen bekostigen. De staat van de rechtsstaat in een notendop.

Rechter Nathalie van Waterschool werd in Nieuwsuur door de Nederlandse Vereniging (NVVR) voor Rechtsspraak naar voren geschoven om uit te leggen hoe hoog de werkdruk is. Naast haar bestuursfunctie bij de NVVR is ze oprichter van het project WIEB – Wat Ik Eigenlijk Bedoel – voorvechter van duidelijke taal binnen de rechtspraak (bron). Dat is voer voor een communicatieprofessional, dus luisterde ik vanzelfsprekend met meer aandacht dan doorgaans naar haar rechterlijke uitspraak wordt geluisterd.

Rechter Van Waterschoot vindt het belangrijk om ‘mensen mee te nemen en echt sámen van koers te veranderen.’ Zo’n uitspraak maakt het nog eens extra spannend. Te meer omdat ze ook nog eens strafrechter is en op die manier midden in de samenleving staat. Recht van onrecht scheiden in haar besluiten – en zin van onzin scheiden in haar taalgebruik.

Helaas, de realiteit is anders. Nieuwsuur was erachter gekomen dat rechters soms zonder noodzaak rechtszaken doorschuiven van de enkelvoudige kamer naar de meervoudige kamer. Dit met als enige reden de omzet te vertienvoudigen. Interessant. Op de vraag aan de rechter of dit fraude is (bron), was het antwoord: het is geen fraude maar een perverse prikkel (van de overheid). Je krijgt immers meer nadat je de indruk wekt dat zaken complexer zijn.

Recht praten wat krom is
Kennelijk zijn werkdruk en behoefte aan geld voor de zittende magistratuur legitieme argumenten om het woord fraude te veranderen in perverse prikkel. Het eerste doe je namelijk zelf en het tweede kun je een ander verwijten. Als het zo makkelijk is dat je met ‘framing’ dat wat krom is recht kunt praten, kan voortaan iedere advocaat elke client, verdacht van witwaspraktijken, op deze manier vrijpleiten. “Nee, edelachtbare, hier is geen sprake van fraude, maar van een perverse prikkel om de veel te hoge belastingdruk te ontwijken.”

Dit is de uitspraak van de rechter en zo zit het, zou de rijdende rechter zeggen. Helaas zit het niet zo. Strafrecht framen op een manier waardoor de rechter wel mag frauderen maar de ander niet, is niet alleen slechte communicatie, maar getuigt ook van minachting voor de rechtstaat en voor eigen rechter spelen. Duidelijke taal toch?

Gert Hofsteenge

Director SWC Groep

Multinationals, was met de fiets gegaan

Multinationals, was met de fiets gegaan

 
Hoe pijnlijk een foto een beeld kan bevestigen, bleek toen ik vanochtend de Volkskrant opensloeg. Het geblindeerde busje vol topmannen van multinationals, gefotografeerd vanachter de hekken en tussen de bosschages rondom Het Catshuis. Rutte had de topmannen een tip meegegeven: wees meer transparant, schuif eens aan bij een talkshow, leg uit wat je doet. De roep om meer communicatie is begrijpelijk. We mogen ervan uitgaan dat de top van multinationals heel afgewogen zijn besluiten neemt. Door niet alleen over het besluit, maar ook over de afwegingen en de argumenten om het tóch zo te doen te communiceren, krijg je op zijn minst meer begrip voor het besluit. En toch wringt het. Communicatie als lapmiddel Eerder deze maand verbaasde communicatiegoeroe Betteke van Ruler zich al in een publicatie over de starre houding van topmanagers tegenover communicatie. En vanochtend sprak oud-directeurcommunicatie van Aegon, Jan Driessen, op Radio 1 zijn verbazing uit over het gebrek aan communicatiekunde van de topmannen wanneer het om hun persoonlijke vergoedingen gaat. Beiden maken een terecht punt: de captains of industry laten zich over van alles adviseren, maar zodra het om hen zelf gaat, wordt elk goedbedoeld advies net zo makkelijk in de wind geslagen. Geen commentaar geven en hopen dat het overwaait. De momenteel leidende communicatiestrategie als het gaat om salarisverhogingen, bonussen, belastingdeals of witwasschandalen, heeft jaren goed gewerkt. Tot nu. Ook de tijd dat je met vervuilend beleid wegkwam met een beetje greenwashing, is voorbij. Beleid dat negatieve gevolgen heeft voor de maatschappij, laat zich niet langer wegpoetsen met communicatie. Communicatie als lapmiddel heeft afgedaan. Het begint met de goede dingen doen. Communicatie is ook luisteren Communicatie is niet alleen zenden, het is ook luisteren. Luisteren naar de maatschappij. Luisteren naar je klanten, niet alleen naar aandeelhouders. Luisteren naar de geluiden op social media. Ga in gesprek, en neem het advies van je communicatieadviseur ter harte. Dit kan leiden tot andere besluitvorming. Daardoor kan de kloof tussen maatschappij en multinational beter gedicht worden. Je kunt het vertrouwen in je onderneming beter vasthouden. Dat doet het beursaandeel sneller stijgen. Want ook de relatie tussen reputatie en aandeelwaarde wordt belangrijker, zo blijkt uit een studie van Aon. Terug naar de foto voor het Catshuis. De topmannen hadden zich onsterfelijk kunnen maken. Door heel eenvoudig na afloop een persconferentie te geven. En tenminste op hoofdlijnen uit te leggen wat ze hadden besproken en wat ze wellicht geleerd hadden. Of door met de fiets te komen. Dat hadden ze in ieder geval van Rutte kunnen leren.
Sietse Pots

Managing Director

Een geloof-waardige paus

Een geloof-waardige paus

 
‘Wie van u zonder zonde is, werpe het eerst een steen naar haar’. Het zijn legendarische woorden die Jezus spreekt, te lezen in het Johannes-evangelie. Het zijn woorden die op de burelen van de katholieke kerk over heel de wereld op dit moment vast iedere dag zullen klinken. Volgens dezelfde katholieke kerk is de paus de ‘Vicarius Christi’: de plaatsbekleder van Jezus op aarde. Van hem wordt daarom het hoogste moreel-ethische gedrag verwacht. Dat is de benchmark: zonder zonden zijn. Doen wat je belooft. Opkomen voor de zwakkeren in de samenleving. Paus Franciscus was zo goed op weg. Hij preekte liefde, soberheid en verdraagzaamheid én leefde dat ook. Ondertussen stapelde zijn kerk misbruikschandaal op misbruikschandaal en nu is de stapel zo hoog geworden dat de rotzooi ook bij de paus over de schoenen loopt. In een brief stelt aartsbisschop Carlo Maria Viganò dat hij de paus hoogstpersoonlijk in 2013 vertelde over misbruik door kardinaal McCarrick. Franciscus heeft altijd gezegd zich kapot te schamen voor het grootschalige misbruik in zijn kerk en heeft maatregelen aangekondigd – en deels ook getroffen. Vanmorgen publiceerde de Volkskrant een artikel hierover. In het artikel gaat het – onder meer – over de reputatie van de kerk. De krant zegt hierover: “Het aloude uitgangspunt binnen de kerk – hoe kunnen we reputatieschade zoveel mogelijk beperken? – lijkt onder hem eindelijk te worden vervangen voor (sic): hoe kunnen we het leed van de slachtoffers verzachten?” Geen woorden maar daden Als dit waar is, laat het zien dat de katholieke kerk echt wel weet wat er nodig is om het probleem op te lossen: geen mooie woorden, maar goede daden. De goede dingen doen en dát vertellen. Dat is makkelijk gezegd, maar veel moeilijker gedaan. Waarom? Vanwege de aloude managementwijsheid ‘Culture eats strategy for breakfast’. Want de paus is niet alleen de geestelijk leider van 1,3 miljard katholieke gelovigen (bron), maar ook de CEO van een miljardenbedrijf met alleen al meer dan 400.000 priesters in dienst (bron). Het is een organisatie waarin blijkbaar decennialang zaken hebben gespeeld die het daglicht niet konden verdragen en waar mensen elkaar net zolang de hand boven het hoofd hebben gehouden. Het zit in de cultuur en dat is niet met woorden van de CEO op te lossen. Wat de katholieke kerk moet doen, is werken aan het herstel van vertrouwen, in plaats van werken aan het herstel van de reputatie. Herstel het vertrouwen en je reputatie volgt. Hoe? Frances Frei legt het in haar Ted Talk in 15 minuten haarfijn uit. Herstel vertrouwen door dingen te zeggen die waar zijn en kloppen, door je écht in te voelen en door authentiek te zijn. Een geloofwaardige paus De geloofwaardigheid van paus Franciscus hangt aan een zijden draadje en zelfs zijn functioneren staat ter discussie. Er is maar één manier om niet te vallen, en dat is door te werken aan vertrouwen. Daarvoor moet hij op hoofdlijnen twee dingen doen: allereerst moet hij écht ingrijpen tegen misstanden in de katholieke kerk. Bewezen overtreders uit hun (hoge) positie zetten, de pijn erkennen die mensen is aangedaan en alles doen om het leed te verzachten. Dat zal op de korte termijn veel geld en personeel kosten, maar het is noodzakelijk om het vertrouwen van die 1,3 miljard gelovigen in de kerk te herstellen. Daarnaast moet hij gemaakte fouten erkennen. Als hij niet heeft voldaan aan zijn eigen morele maatstaf kan hij maar één ding doen: dit toegeven, erkennen, vergiffenis vragen en het beter doen. Het zou prima passen in de lijn die Franciscus tot nu toe heeft neergezet. Hij is een mens van vlees en bloed en mensen, ook pausen, maken fouten. Juist het erkennen van fouten maakt de paus geloof-waardig.
Jaap Jochmann

Director Issue- en Crisiscommunicatie

Negen quick wins voor je LinkedIn-profiel in 2018

Negen quick wins voor je LinkedIn-profiel in 2018

 
“A new year, a new you,” zegt men wel eens. Hoe is het met jouw goede voornemens? Zit je nog steeds op de goede weg, heb je alweer steekjes laten vallen of vind je voornemens sowieso maar blabla? Hoe dan ook: voor veel mensen is de start van een nieuw jaar hét moment om zaken anders aan te pakken. Wat in 2018 níet verandert, is het belang van een goed LinkedIn-profiel. Want of je nou op zoek bent naar een baan, meer opdrachten of een uitgebreider netwerk: een sterk profiel op LinkedIn helpt altijd. Wil jij de basis van je profiel in orde maken? Streep dan in 2018 onderstaande negen punten van je checklist af. Wat je daarna doet met LinkedIn is volledig aan jou.
  1. Een headline die nieuwsgierig maakt
Veel mensen gebruiken hun functienaam als headline. Geen gek idee, maar je kan er meer mee doen. Realiseer je dat de headline het eerste is wat bezoekers na je profielfoto zien. Met een paar kernwoorden of een samenvatting van je werk geef je snel een beter beeld van wat jij doet. Wees daarom altijd kernachtig in je headline. Hieronder twee voorbeelden ter inspiratie: ‘Accountmanager Monalyseof ‘Het effect van jouw communicatie- en PR inspanningen inzichtelijk | Mediamonitoring | Media analyses | Persdatabase’ Het leuke is dat het hier om dezelfde functie gaat. Welke headline spreekt jou meer aan? Persoonlijk word ik meer getriggerd door de tweede optie, het maakt nieuwsgierig. Onder het kopje ‘werkervaring’ kun je altijd nog je officiële functietitel vermelden.
  1. Een persoonlijke URL
De snelste quick win van vandaag. Ik zie nog veel URL’s die niet gepersonaliseerd zijn. In twee simpele stappen maak je van www.linkedin.com/in/niels-vdplas-10326b920/de meer persoonlijke variant www.linkedin.com/in/nielsvanderplas/. Hoe? Rechtsboven in je profiel zie je onderstaande optie. Klik op ‘edit public profile & URL’ of op ‘openbare profiel en URL bewerken’. Vervolgens pas je heel eenvoudig je link aan. Vergeet als je klaar bent vooral niet je wijzigingen op te slaan.
  1. Professionele profielfoto en relevante achtergrondfoto
Er zijn genoeg verhalen over de ‘perfecte profielfoto’ geschreven. Persoonlijk denk ik dat je met een professionele, positieve uitstraling op een foto die je gezicht goed laat zien, aan de belangrijkste eisen voldoet. Veel mensen vergeten een relevante achtergrondfoto toe te voegen. Dat is jammer, want daarmee kun je snel meer informatie geven over jezelf of de organisatie waar je voor werkt. Ter inspiratie hieronder mijn eigen profiel waarin het logo, de kernwaarden en het prachtige uitzicht van Sterk Werk Communicatie & Content Marketing zijn verwerkt.
  1. Een persoonlijke samenvatting
Veel mensen slaan het schrijven van een goede samenvatting over. “Op mijn profiel staat al genoeg informatie”, “Wat moet ik in mijn samenvatting schrijven?”, of “Ik had geen zin en tijd meer om er een te schrijven” krijg ik daar vaak als uitleg bij. Mijn advies: steek er toch tijd in. Deze samenvatting is namelijk de perfecte plek voor je persoonlijke verhaal. Kies nooit voor een kopie van je bedrijfspagina, maar beschrijf wat jou als persoon kenmerkt. Welke eigenschappen maken jou bijzonder en hoe pas je deze toe in je werk? Wat zijn de eerste dingen die mensen over jou moeten weten, nog voordat je met ze in gesprek komt? Dat moet de basis van je samenvatting zijn.
  1. Gedetailleerde werkervaring
Ook een beschrijving van de eigen werkzaamheden wordt door veel mensen vergeten. Je ziet dan alleen een lijst met functies, waardoor het beeld van hun exacte werkzaamheden onduidelijk blijft. Door op hoofdlijnen je functie, activiteiten en vaardigheden te omschrijven, krijgen bezoekers een beter beeld van je werkzaamheden en dus van wat je kunt. Dit geldt ook voor vrijwilligerswerk. Beschrijf altijd wat je precies deed en wat je vaardigheden zijn!
  1. Rijke content
Filmpjes, whitepapers en links naar andere content zijn een waardevolle toevoeging aan je profiel. Het springt er niet alleen visueel uit, maar geeft je pagina ook extra inhoudelijke lading. Daarnaast is het een simpele manier om je eigen content onder de aandacht te brengen. Denk aan een korte bedrijfsfilm als afsluiter van je samenvatting, zoals in het voorbeeld hieronder. Ook een link naar een whitepaper of andere relevante publicatie kan een waardevolle toevoeging zijn voor je profiel.
  1. Aanbevelingen
Aanbevelingen zijn een zeer waardevolle bron van informatie. Het zijn persoonlijke verhalen van mensen die met je hebben samengewerkt. Zij weten doorgaans als geen ander waar je goed in bent, welke bijzondere prestaties je hebt geleverd en of het fijn is om met je samen te werken. Dit geeft een betrouwbaar beeld voor mensen die jou nog niet kennen. Wees nooit bang om (ex)collega’s, professoren, scriptiebegeleiders of andere relevante mensen uit je netwerk te vragen om een aanbeveling te schrijven. En schrijf er ook gerust een voor mensen die jou erom vragen.
  1. Relevante vaardigheden
Op veel profielen die ik bezoek, kom ik vaardigheden tegen die niet per se relevant lijken. Mijn advies: vermeld geen vaardigheden die geen relatie hebben met je werk.
  1. Profiel in meerdere talen
Deze laatste quick win is met name gericht aan mensen met internationale ambities of veel internationale connecties. LinkedIn legt uit hoe je stap voor stap een profiel in een andere taal kunt toevoegen. Zo krijgen Nederlandse bezoekers al je informatie in het Nederlands te zien en Engelstalige professionals alles in het Engels. Let wel op: LinkedIn vertaalt de content niet voor jou; dat moet je zelf doen en dat kost dus wat extra tijd. Heb je internationale ambities of relaties in het buitenland? Dan is het de investering meestal meer dan waard. Zo, dat waren mijn negen quick wins voor jouw LinkedIn-profiel in 2018. Stonden er voor jou nieuwe inzichten tussen of heb je nog meer tips voor andere lezers? Heb je vragen over een bepaald onderdeel van je profiel of twijfel je over een stuk tekst? Laat het me weten. Ik kijk uit naar je reactie en denk graag met je mee. P.S. De screenshots zijn gemaakt op de desktopversie van LinkedIn. Pas je liever dingen aan op de mobiele versie? Stuur me gerust een berichtje als je er niet uitkomt. Benieuwd hoe je maximaal resultaat behaalt met social media? Bekijk onze communicatietrainingen of neem contact op via 010 – 456 78 49 of niels.vd.plas@sterkwerk.nl
Niels van der Plas

Consultant

Waarom we wel genderneutraal móeten communiceren

Waarom we wel genderneutraal móeten communiceren

 

Het hoge woord is eruit: ‘genderneutraal’ is verkozen tot irritantste woord van 2017. Bijna de helft (43 procent) van de 23.000 stemmers zette deze term op één, waardoor we dit ‘verboden woord’ nu juist extra veel gebruiken (denk niet aan een roze olifant). Tot zover het cynisme over deze verkiezing. Hoe ingewikkeld is genderneutraal communiceren eigenlijk? En in hoeverre is het nieuw?

Dat genderneutraal communiceren vaak gewoonweg beter past bewijst bijvoorbeeld NS, die ons tegenwoordig niet langer met ‘dames en heren’ maar met ‘reizigers’ aanspreekt. De reden, zo stelt NS zelf, is dat ieder mens zich door de spoorwegen aangesproken moet kunnen voelen. En reizigers zijn we in de trein allemaal. Denk hier eens over na, het is een vondst. De noodzaak om te reizen is inderdaad dé gemene deler van een verder zeer diverse groep.

Slimme labelnaam
Het vinden van een neutrale, slimme labelnaam voor je doelgroep is een kwestie van je doelgroep kennen. Cruciaal is dat de term precies aangeeft wat die groep verbindt zonder daarbij naar zaken zoals afkomst, geloof of geslacht te verwijzen. Hint: bedenk wat de gedeelde uitdaging of passie is van jouw doelgroep die jij met jouw product of dienst ‘invult’. Zoek het in fundamentele wensen en behoeften, niet in materiële zaken. Voor NS zou ‘treinreizigers’ bijvoorbeeld onnodig specifiek zijn. Het doel van treinreizigers is van A naar B komen (lees: reizen), niet per sé reizen met de trein.

Laat je inspireren door de volgende voorbeelden:

1. Runner’s World (doelgroep: ‘runners/hardlopers’)

2. Playstation (doelgroep: ‘players’)

3. Bever (doelgroep: ‘buitenmensen’)

4. Praxis (doelgroep: ‘makers’)

Nieuw is het gebruik van genderneutrale labels voor doelgroepen trouwens allesbehalve. Termen als ‘reizigers’ zijn geen kwestie van maatschappelijke correctheid, maar van duiding: ze spreken de doelgroep specifieker aan. Blogs, nieuwsbrieven, flyers, omroepberichten en radiospotjes zijn zelden aan mensen in het algemeen gericht, maar aan:

gasten;
cliënten;
kandidaten;
bezoekers;
patiënten;
winkeliers;
boekhouders;
advocaten;
managers;
bestuurders;
sportvissers;
dansers;
festivalgangers;
fans;
supporters;
aanwezigen;
opvoeders;
ambtenaren;
huurders;
makelaars;
taalliefhebbers;
demonstranten;
etc. etc.

Ga maar na hoe neutraal deze alom bekende labels zijn: het kunnen stuk voor stuk zowel mannen als vrouwen zijn, én alles daartussenin. Dat is goed, want zo spreek je een hele doelgroep aan, hoe divers die verder ook is. Kortom: laten we vooral woordverkiezingen blijven houden en niet lichtzinnig doen over de impact van woorden. Maar wat mensen ook van het woord ‘genderneutraal’ vinden, genderneutraal communiceren met gebruik van slimme labelnamen moeten organisaties vooral blijven doen.

 

Bard Borger

Consultant & Copywriter