Selecteer een pagina
Trump ingezworen zonder Twitter af te zweren

Trump ingezworen zonder Twitter af te zweren

 

Nu Donald Trump is ingezworen als president, is het maar de vraag of hij zijn geliefde Twitter gaat afzweren. Vooralsnog blijft hij het gretig gebruiken. En met effect.

Via zijn twitteraccount is Donald Trump zelf uitgever van zijn nieuws. Hij is niet afhankelijk van de interpretatie en timing van journalisten en de media waarvoor zij werken en hoeft ook geen kritische vragen te beantwoorden. Doordat hij de inhoud en de timing zelf kan bepalen, zit hij aan de knoppen. Hij maakt daar handig gebruik van door vaak ’s nachts of ‘s ochtends vroeg te tweeten, waardoor hij het gesprek van de dag kan bepalen en een belangrijke hand heeft in de ‘agendasetting’ van traditionele media. Dat hij veel tweets ook daadwerkelijk zelf maakt en post en daarbij geen blad voor de mond neemt, draagt bij aan het beeld van een authentieke, onconventionele man. Hiermee spreekt hij klaarblijkelijk veel Amerikanen aan.

Niet alleen profiteerde hij daarvan tijdens zijn campagne, ook na de verkiezingen maakt hij handig gebruik van het medium. Om kritiek over mogelijke Russische inmenging af te leiden bijvoorbeeld. Een aanval van burgerrechtenactivist John Lewis ging door een felle twitterreactie van Trump al snel over de aanval als zodanig, en niet over de inhoud.

Aandelen Boeing in een duikvlucht
Ook geeft het hem de mogelijkheid om publiekelijk instanties, organisaties en personen aan de schandpaal te nagelen. Door organisaties voor het blok te zetten, krijgt hij op die manier zaken voor elkaar. Zo sprak hij onlangs Boeing aan over de kosten voor de bouw van de nieuwe Air Force One. Niet veel later volgde een constructief gesprek met de CEO van de vliegtuigbouwer die in de tussentijd zijn aandelen in een duikvlucht zag raken. Hij kon weinig anders doen dan naar Trump luisteren. Bedrijven die overwegen buiten Amerika te investeren, vrezen de openlijke mening van hun president, die ze in 140 tekens ongenadig hard op hun plaats kan zetten met een simpele tweet – een machtig wapen in de handen van een president.

Risico’s
Achter zijn vaak impulsieve tweets schuilt ook een enorm risico. Want ook de onconventionele manier en de soms emotionele, impulsieve inhoud van de boodschappen gaan wennen. Tegenstanders zullen zich er tegen wapenen. Trump heeft al aangekondigd om naast het officiële @potus-account zijn eigen twitteraccount te gebruiken. Of hij ook zijn toon gaat matigen is de vraag: vooralsnog heeft hij dat niet gedaan. Met alle risico’s van dien, want de emotie wint het nog wel eens van de ratio.

Een ander risico is dat er nu zo ontzettend veel waarde wordt gegeven aan zijn tweets, dat dit bij een hack verstrekkende gevolgen kan hebben. En als zelfs de accounts van Jack Dorsey (CEO van Twitter) en Mark Zuckerberg (drie keer in 2016) gehackt kunnen worden, waarom dan niet het account van een man die per ongeluk een vrouw uit Brighton mentioned in plaats van zijn dochter? Hoe waterdicht is Twitter eigenlijk? Niet echt, menen experts. Feit is dat hij een nieuwe, beter beveiligde telefoon heeft gekregen. Toch blijft het een risico. Het voordeel van een president die regelmatig pers te woord staat en persconferenties geeft, is dat je de president de uitspraken ook ziet doen. Bij Twitter is dat uiteindelijk maar een aanname: het gevaar bestaat dat een hacker aan de knoppen komt, en dan is het maar de vraag hoe snel tweets kunnen worden geverifieerd – want niemand zal opkijken van een opvallende, onconventionele tweet van de ‘machtigste man op aarde’.

Trump zal niet snel veranderen. Het is eerder de vraag of de wereld om hem heen verandert. De woordvoerders van het Witte Huis, de communicatiestrategen en beleidsmakers, de media die kritische vragen stellen tijdens een persconferentie en kanttekeningen plaatsen in interviews: zij bepalen niet langer het beeld van een president. Dat beeld wordt voortaan bepaald in 140 tekens.

Sietse Pots

Managing Director

Vijftig jaar televisiereclame: darten met een heipaal?

Vijftig jaar televisiereclame: darten met een heipaal?

 

In de week dat Michael van Gerwen zich kroonde tot wereldkampioen darten, is het vijftig jaar geleden dat de eerste reclame op de Nederlandse televisie te zien was. Via slechts enkele beschikbare zenders wisten merken met televisiereclames destijds een miljoenenpubliek te bereiken. Inmiddels is het maar de vraag of de klassieke tv-commercial, in de vorm zoals we die nu kennen, de pensioengerechtigde leeftijd gaat halen.

‘Heb je die nieuwe reclame van Even Apeldoorn bellen al gezien?’. Het was een vraag die je niet zo lang geleden bij elke koffieautomaat op het werk of op een willekeurig feestje kon verwachten. Grote kans ook dat je bevestigend kon antwoorden; aan reclame was geen ontkomen. Hoewel de kans dat iemand ‘iets van’ een grote tv-campagne meekrijgt nog altijd groot is, kijken met name jongeren steeds minder televisie. Merken proberen hen online te bereiken met reclame op maat, maar ook dat is lastig omdat juist jongeren vaak adblockers gebruiken.

Fundament voor merkcampagne
Experts schetsten eerder deze week bij onder meer de NOS en RTL Nieuws hun visie over televisiereclames. Dat een goed gemaakte tv-reclame effect heeft, lijdt weinig twijfel. Ook de komende jaren vertrouwen merken op de kracht van televisiereclames, zo blijkt uit cijfers. PwC voorspelt dat merken in 2020 ruim één miljard euro aan televisiereclame spenderen.

Specifieker targetten kan al langer dankzij de enorme verscheidenheid aan zenders en programma’s. Mogelijk zijn tv-reclames in de toekomst nóg gerichter in te zetten. Toch blijft een tv-commercial vooralsnog als darten met een heipaal: grof geschut waarmee de kans best reëel is dat je jouw doelgroep bereikt en zo het fundament legt voor een succesvolle merkcampagne. Spannend blijft wel of de paal ook in het bord blijft hangen: daar waar goede tv-reclames vaak worden onthouden, is voortdurend de vraag of het achterliggende merk of de onderliggende boodschap ook beklijft. Ook is er altijd de levensgrote kans op een bouncer door wegzappende kijkers.

Het vraagstuk is of een tv-reclame zich leent voor elk doel. Als dat snelle naamsbekendheid is bij een groot publiek, dan is televisiereclame beslist een effectief marketingmiddel, zeker voor een groot consumentenmerk. Meer specifieke doelstellingen bij specifiekere doelgroepen met specifiekere boodschappen vragen echter om een specifiekere benadering. Dan moet je als merk, naast het darten met heipalen, met een dartpijl op een specifiek vakje kunnen mikken.

Bullseye voor Barney
Dat kan onder meer met online reclame-uitingen, zoals steeds vaker gebeurt. Maar ook op andere manieren. Door als merk op zoek te gaan naar écht relevante boodschappen, zowel inhoudelijk als emotioneel, kun je met weinig budget toch je doelen bereiken. Écht sterke content, het liefst zonder een al te commerciële verpakking of boodschap, maakt van je klanten, medewerkers en volgers een oprecht, authentiek, enthousiast (én gratis!) distributiekanaal. Het voordeel van deze aanpak is dat je merk direct gelinkt wordt aan een boodschap die bij je past en, als je het goed doet, bijdraagt aan jouw organisatiedoelstellingen.

Een andere Nederlandse darter ondervond recentelijk aan den lijve welke kansen nieuwe media bieden: een tweet van Raymond van Barneveld waarin de commerciële boodschap er wel heel dik bovenop lag, ging juist daardoor viral. Zo werd het klassieke zenden ineens delen. In vaktermen werd een ‘paid’ reclame-uiting op een ‘owned’ social mediakanaal gelanceerd via ‘earned’ en ‘shared’ media. Zo bereikte de tweet onbedoeld toch het beoogde effect, werd ‘radiatorfolie’ trending en bewees ‘Barney’ – weliswaar onbewust – nog altijd met scherp te gooien. Bullseye voor Barney. Met een pijl, niet met een paal.

Sietse Pots

Managing Director

Een kerst vol emoties: vertel je verhaal

Een kerst vol emoties: vertel je verhaal

 

Sinterklaas heeft afscheid genomen en is op weg terug naar Spanje, maar de slee van de kerstman staat alweer klaar. Traditioneel gaan de feestdagen gepaard met veel emoties. Zo worden we blij van het opzetten van de kerstboom, van de bekende Coca Cola-kerstreclames en bij het horen van kerstklassiekers als “Last Christmas” of “All I want for Christmas” op tv of radio. Emoties zijn ook kenmerkend voor het oudste communicatiemiddel in het bestaan van de mens: Het verhaal.

Mensen zijn verslaafd aan verhalen. We kunnen er niks aan doen; het zit in ons DNA. Goede verhalen entertainen niet alleen, maar blijven ook hangen doordat ze ons raken. Dat maakt dat ze volop gedeeld en doorverteld worden. Het totale bereik is daarmee vele malen groter dan alleen je ‘rechtstreekse’ publiek. Goede verhalen vinden we niet alleen in films of boeken – het kan ook de realiteit zijn, zoals het verhaal over de tegenslagen van een bedrijf op weg naar de top. Toch is een corporate story zelden zo meeslepend als een spannend kerstverhaal. Hoe kan dat?

Will & Grace
De reden is dat de meeste bedrijfsverhalen vaak alleen maar informeren. Het jaar van oprichting, het aantal werknemers, de omzet: het gaat vooral om feiten. Vraag jezelf eens eerlijk af: lees je liever zo’n verhaal of bij voorkeur een spannend boek?

Een goed verhaal speelt in op onze emoties, kan ze versterken of zelfs veranderen. Bij een verandering van emoties veranderen onze gedachten mee. Daardoor verandert ook ons gedrag. Zo kan een goed verhaal alsnog de sympathie wekken van een klant die eerder bepaald geen fan was van een bedrijf. Een mooi voorbeeld is het ‘Will & Grace’-effect.

Om ervoor te zorgen dat je verhaal echt impact heeft, is het cruciaal dat je weet tegen wie je het hebt. Vraag je af: wat vind je lezer of luisteraar écht belangrijk? Waar gelooft hij in, wat is goed of fout in zijn ogen? Wat raakt hem en wat stoot hem juist af? Pas als je dit weet, kun je succesvol de emoties van je publiek beïnvloeden. Belangrijk is ook dat je weet welke emoties er al spelen.

Emotie komt eerst
Moderne technieken zoals fMRI hebben ons zicht gegeven op wat er gebeurt in onze hersenen tijdens een verhaal. Wat blijkt is dat we dezelfde emoties als de hoofdpersoon ervaren doordat onze hersenen de bijbehorende stoffen aanmaken. Is de hoofdpersoon bijvoorbeeld vrolijk, dan worden wij dat ook dankzij de aanmaak van endorfine.

Storytelling kan effectief zijn om de aandacht van je publiek te grijpen, mits je inspeelt op de emoties van je publiek. Wat dat betreft kunnen bedrijven veel leren van de feestdagencampagnes die we komende weken weer volop gaan zien. Gezelligheid, knusheid, het herenigen van geliefden of families staat centraal in die campagnes. Mensen zuigen die emoties automatisch op – de (commerciële) boodschap pakken ze onbewust mee.

Mijn advies aan organisaties: ‘pull at the heartstrings’, gebruik meer emotie. Durf je kwetsbaar op te stellen, laat zien wie je bent en wat je als bedrijf hebt meegemaakt. Zulke open communicatie kan de band met je publiek flink versterken.

Veronique Lefel

Consultant

Wilders en Trump: slechte publiciteit bestaat niet

Wilders en Trump: slechte publiciteit bestaat niet

 

Vorige maand won Trump, tegen vele verwachtingen in, de Amerikaanse presidentsverkiezingen. Zijn communicatiestrategie, zoals eerder geanalyseerd door Sterk Werk en Monalyse, draaide vooral om het profiteren van zelf gegenereerde aandacht. Met gedurfde uitspraken tijdens debatten of op social media, wist hij de aandacht op zich te vestigen van media en publiek. Wanneer eenmaal de spotlight volledig op hem was gericht, maakte hij hier dankbaar gebruik van en schoof zijn campagne naar de voorgrond. Via zijn eigen kanalen (17 miljoen volgers op twitter bijvoorbeeld) kreeg hij de traditionele media er gratis bij.

In Nederland zien we hetzelfde gebeuren. Geert Wilders past sinds jaar en dag eenzelfde strategie toe: spraakmakende uitspraken via eigen kanalen of op bijeenkomsten bepalen het gesprek van de dag en bereiken de media. Vandaag kwam daar een aandachtsbonus bovenop: een breed uitgemeten uitspraak van het gerechtshof die live te volgen was op social media, online en op tv. Meteen kondigde de politicus aan in hoger beroep te gaan. Slim, want de aandacht blijft daardoor op hem gevestigd in verkiezingstijd – het OM sponsort door een rechtszaak te beginnen indirect de verkiezingscampagne van de PVV.

Wilders op je feestje
“Alle aandacht is goede aandacht”, is waarschijnlijk het motto van beide heren. Dat blijkt ook wel, want vandaag staat Wilders op de voorpagina van de Volkskrant met de kop “Wilders Wint”. Mede door zijn rechtszaak heeft hij namelijk een enorme sprong in de peilingen gemaakt. ‘Owned’ en ‘earned’ media winnen dus ook in de campagne van Wilders van ‘paid’ media; ‘shared’ gooit er nog een schepje bovenop want ondertussen heeft iedereen er wel een mening over. De rechtszaak zelf, de uitspraak, de nieuwsblogs en de tweets van Wilders zelf, zijn allemaal momenten waarin hij in de media naar de voorgrond wordt geschoven. Als hij deze koers aanhoudt tot maart 2017, heeft hij in ieder geval de media succesvol weten bezig te houden en blijft hij in het oog én in het hart van velen. Als gevolg zal hij ook op veel verjaardagsfeestjes een onderwerp van gesprek zijn: “Wat vind jij nou van die hele situatie? Geef je Wilders gelijk, of niet?” Als de uitslag aan de andere kant van de oceaan een indicatie is, dan kan Wilders alvast aan de slag gaan met zijn overwinningsspeech.

Pieppolitici populair
Beide campagnes laten duidelijk zien dat om succesvol te communiceren, een goed beeld van je belangrijkste stakeholders cruciaal is. Hoe kun je hen het beste bereiken? Wat spreekt hen aan of stoot hen juist af? Wat je er inhoudelijk ook van vindt, vanuit communicatieperspectief bekeken houden beide heren er een uitgekookte communicatiestrategie op na die effectief is in het bereiken van hun electoraat en hun doelen. Heel anders dan hun tegenstanders, hoeven zij minder te leunen op dure betaalde campagnes of inhoudelijke interviews met traditionele media: hun boodschappen vinden uiteindelijk toch wel de weg naar het publiek. Dat ze en passant de rechtsstaat publiekelijk in twijfel trekken, bevestigt hun goed gespeelde slachtofferrol van het establishment. Pieppolitici zijn nu eenmaal populair.

Wat de lange termijn gevolgen van deze strategie zijn valt nog te bezien, maar het is duidelijk dat de recente campagnes hebben gezorgd voor een verandering, misschien wel disruptieve innovatie, in het communicatie vak.

 

Veronique Lefel

Consultant

LuckyTViral

LuckyTViral

 

LuckyTV, al jaren een begrip onder DWDD kijkers, had afgelopen maandag zijn eerste viral te pakken. De video, waarin het lijkt of Trump en Clinton ‘’Time of my Life’’ (dirty dancing) zingen tijdens het tweede Amerikaanse verkiezingsdebat is intussen miljoenen keren bekeken.

Dit kwam niet alleen door de sociale media, ook nieuwszender CBS pakte het op. De maker van het filmpje, Sander van de Pavert was blij verrast dat zijn filmpje wereldwijd zo goed ontvangen werd.

Naast LuckyTV werd doorsnee Amerikaan Ken Bone ook een groot succes op social media. De beste man stelde een doodnormale vraag over het toekomstige energiebeleid van beide kandidaten, maar had nogal een opvallende rode trui aan. Ongetwijfeld één van zijn betere kledingkeuzes, aangezien men er maar niet over op kon houden op Twitter.

Onvoorspelbaar
Voor zowel Sander van de Pavert als voor Ken Bone stond de wereld binnen 24 uur na livegang van hun video’s, op zijn kop. Dit voorbeeld samen met vele andere video’s laat zien dat viral marketing vrijwel niet te voorspellen is. Maar dat betekent ook dat een viral campagne heel goed of heel slecht kan uitvallen.

LuckyTV herinnert ons aan de absurditeit van het desbetreffende debat en de verkiezingen in het algemeen. Maar we moeten ook niet vergeten dat het gaat om een land met meer dan 300 miljoen inwoners, ieder met eigen zorgen. Mensen zoals Ken Bone die, door het populistische oerwoud, nog wel de kern zien van het presidentschap en zich maar al te goed realiseren dat één van de twee het de komende vier jaar voor het zeggen heeft.
De enige echte winnaars uit het debat van afgelopen maandag waren dus niet Trump of Clinton, maar Sander van de Pavert en Ken Bone, want die twee hadden ongetwijfeld the time of their lives.

Pim Roggeveen

Assistent PR & Contentmarketing

Hoe defensie ons van de nieuwe straaljager laat houden

Hoe defensie ons van de nieuwe straaljager laat houden

De luchtmacht pakt groot uit met haar nieuwe gevechtstoestel. Maar liefst 75.000 mensen zagen de piloten landen op de basis in Leeuwarden. Daarnaast pronkt het leger op 10 en 11 juni met de JSF’s op de Luchtmachtdagen en maken ze een rondvlucht langs alle Nederlandse bezienswaardigheden. Een verdraaid goede PR-tour.

Communicatiemix
Sietse Pots, managing director bij Sterk Werk Communicatie uit Rotterdam, ziet een ‘breed ingestoken campagne met een brede communicatiemix’: social media, persberichten, piloten die hun verhaal vertellen bij RTL Late Night en interviews met luchtmachtpersoneel op de site van Defensie. “Zo krijgen niet alleen de harde feiten en cijfers aandacht, maar wordt ook de beleving eromheen geprikkeld. Er wordt geprobeerd een gevoel van trots te kweken.”

Authentiek
Puur vanuit professioneel oogpunt lijkt het al met al een goed doordachte en uitgevoerde campagne, meent Pots. Dat het ministerie hiervoor eigen nieuwskanalen en gratis publiciteit heeft ingezet, maakt het ook nog eens een relatief voordelige aangelegenheid. “Een reclamecampagne was veel duurder geweest en is beslist minder authentiek.”

Via deze link leest u het hele artikel: http://www.ad.nl/nieuws/hoe-defensie-ons-van-de-nieuwe-straaljager-laat-houden~ab1b04bf/

Sietse Pots

Managing Director