• Home
  • nieuws
  • Brullen om genade: waarom Hyballa's toespraak maar ten dele hielp

Brullen om genade: waarom Hyballa's toespraak maar ten dele hielp

Bard Borger, Consultant en copywriter bij Sterk Werk Communicatie & Content Marketing 

Niet alleen sport zelf is emotie; het leiderschap over een voetbalteam ook. Het recentste voorbeeld uit eigen land komt misschien wel van Peter Hyballa, de voormalig N.E.C.-trainer die maandag zijn ontslag kreeg bij de Nijmeegse club.

Brullend had de Duitser de avond ervoor nog tientallen woedende supporters tot kalmte gemaand. Dat hij daarin slaagde kwam vooral door zijn emotionele woorden (“We zijn nog niet dood”). Inhoudelijk was het verhaal van de trainer als een kansloos schot op doel.

Het optreden van Hyballa is een schoolvoorbeeld van wat emotie wel en niet kan doen in communicatie. Een schreeuw uit het hart is hét instrument om mensen gevoelsmatig te raken, te overtuigen van je oprechtheid en je goede wil. Maar hoeveel zielen je er ook mee wint: zelfs de mooiste brul om genade doet niets aan de feiten af.

Het waren die feiten waarop Hyballa dus werd afgerekend. Zijn ontslag was ‘de enige optie’, aldus algemeen directeur Bart van Ingen van de Nijmeegse club; geloof in een verbetering had het bestuur niet meer. Het besluit viel Van Ingen naar eigen zeggen zwaar. Hij zei veel respect te hebben voor Hyballa als mens en trainer. Opnieuw een emotionele boodschap dus, gericht aan het slachtoffer in dit geval. Als pleister op de diepe wond.

Meer dan drie punten
Met zijn brul heeft Hyballa niet zijn ontslag zelf afgewend. Wel was het zeer bepalend voor de manier waarop hij vertrekt: als een gerespecteerd mens en trainer, met name bij de fans (zie onderstaande tweets). Zo bezien was zijn laatste optreden misschien wel zijn sterkste. Typerend voor zijn karakter, de aard van het beestje. Communicatief gezien meer dan drie punten waard.